2407.
रसने रसभोग्य रसाचा भोक्ता रस ग्रासी होय भेटी ।
रसस्वादाचा सौरसु तोची ब्रह्मारसो कृष्णीं पडतसे गांठी ॥१॥
आत्मा कान्हा भोग निधी । आम्ही सकळा भोग अवघी॥धृ०॥
श्राव्य श्रावक श्रवणा समाधान सहजी सिद्धचि पाहे ।
गगन गर्भे सरे गगना अलिप्त शब्दे कोंदाटले ठायी राहे ॥२॥
दृष्टी दृश्य नसे दृश्य सबाह्म दिसे दृष्टीविण डॊळा पाहे ।
अरुपाचे रुप अगुनी होउनी देख देखणे कवण आहे ॥३॥
घ्राणाचे जे घ्राण वासाचा अवकाशु ज्ञप्ती मात्र आहे शुद्ध ।
गंधाचा गंधु सुवास जीवन दृष्टी भोग सुगंध ॥४॥
देहाचे आंतील कठीण की कोंवळें न कळे तेथीचा भावो ।
आत्मारामीं वृत्ति जडोनी गेली मा सबाह्म रिता नुरेची ठावो ॥५॥
मनाचाही वेगु दिसताहे सवे नुप्तमाजीं उभा देवो ।
म्हणवोनी मन होते ते उन्मन जाले पडिला कृष्ण स्वभावो ॥६॥
काष्ठ भक्षितां दाहकु काष्ठामाजीं असे मथिलिया काष्ठाचि अग्नि ।
एका जनार्दनी कृपा देहींचाचि देही मी भोग भोगिता राहे कृष्ण होऊनि ॥७॥