156.
अरे गिळिले हो संसारे । काही तरी राखा खरे ।
दिला करुणाकरे । मनुष्यदेह सत्संग ॥१॥
येथे न घली न घली आड । संचितसा शब्द नाड ।
उठाउठी गोड । बीजे बीज वाढवी ॥२॥
केले ते क्रियमाण । झाले ते संचित म्हण ।
प्रारब्ध जाण । उर‍उरित उरले ते ॥३॥
चित्त खोटे चालीवरी । रोग भोगाचे अंतरी ।
रसना अनावरी । तुका म्हणे ढुंग वाहे ॥४॥