148.
न लगे भुक्ति मुक्ति वैकुंठींचा वास । सुखे पंढरीस राहीन देवा ॥१॥
आणिक सांकडे घडोत नानापरी । परी मी पंढरी सोडोनी न वजे कोठे ॥२॥
खावयासी जरी न मिळेचि अन्न । उदक सवान धणिवरी ॥३॥
कोणी निंदो कोणी म्हणोत का वेडा । जेणे नव्हे पीडा भजनासी ॥४॥
चोखा म्हणे मज आहे हेंच सुख । आणिके ठायी दुःख नानापरीचे ॥५॥