266.
एकच टाळी झाली चंद्रभागे वाळवंटी । माझा ज्ञानराज गोपाळाशी लाह्या वाटी ॥1॥ नामदेव कीर्तन करी पुढे नाचे पांडुरंग । जनी म्हणे बोला ज्ञानदेवा अभंग ॥2॥ अभंग बोलता रंग कीर्तनी भरिला । प्रेमाचेनि छंदे विठ्‌ठल नाचु लागला ॥3॥ नाचता नाचता देवाचा गळाला पितांबर । सावध होई देवा ऐसा बोले कबीर ॥4॥ साधु या संतांनी देवाला धरिला मनगटी । काय झाले म्हणुनी दचकले जगजेठी ॥5॥ ऐसा कीर्तन महिमा सर्वामाजी वरिष्‍ठ । जडमूढ भाविका सोपी केली पायवाट ॥6॥ नामयाची जनी लोळे संताच्या पायी । कीर्तन प्रेमरस अखंड देई गे विठाई ॥7॥.