पूतना म्हणे भुकेला क
39.
पूतना म्हणे भुकेला कान्हा।
मग झडकरी उघडूनी लाविला स्तना।
यशोदा म्हणे वो राजीवनयना।
न सोसे दूध आणिकीचे ॥१॥
स्तनी लागताचि त्याचे वदन।
विश ते अमृतसमान।
शोषूनिया रक्त मांस-जीवन।
पंचहि प्राण आकर्शिले ॥२॥
न सोसवे वेदना ते पूतने।
म्हणे ओढी ओढी यशोदे तान्हे।
ऐसे बाळ हे ही काय जाणे।
वेचले प्राण धाव धाव ॥३॥
तव तो न सुटेचि सर्वथा।
शिणल्या दासी परिचारिकाही ओडिता।
नाना शब्दे आक्रंदता।
बिहाली तत्वता पळती लोके ॥४॥
रक्त मांस अस्थींचे उदक।
करुनिया चर्महि शोषियले।
देऊनिया सायुज्यसुखनी स्थापियली ॥५॥
हे देखोनी दासी परिचारिका।
भेणेंचि पळती अधो मुखा।
जाऊनिया मथुरा लोंका।
सांगती वार्ता रायसी ॥६॥
निळा म्हणे ऐकता कानी।
राजा चिंतावला बहुत मनी।
पुसे वर्तमान तया लागुनी।
कैसे वर्तले ते सांगा ॥७॥
