1.
गोंधळ भारुड
माझे कुळींची कुळस्वामिनी । विठाई जगत्रय जननी ।
येई वो पंढरपूरवासिनी । ठेविले दोनी कर जघनी ।
उभी सखीसजनी ॥१॥
येई पुंडलीक वरदायिनी । विश्वजननी । रंगा येई वो ॥धृ. ॥
मध्ये सिंहासन घातले । प्रमाण चौक हे साधिले ।
ज्ञान कळस वर ठेविले । पूर्ण भरियले ।
धूप दाविले । सुवासे करुनी ॥२॥
सभामंडप शोभला । भक्ति चांदवा दिधला ।
उदो उदो शब्द गाजला । रंग माजला ।
वेद बोलिला । मूळचा ध्वनी ॥३॥
शुक सनकादिक गोंधळी । जीव शीव घेउनी संबळी ।
गाती हरीची नामावळी । मातले बळी ।
प्रेमकल्लोळी । सुखाचे सदनी ॥४॥
ऐसा गोंधळ घातीला । भला परमार्थ लुटिला ।
एका जनार्दनी भला । ऐक्य साधिला । ठाव आपुला ।
लाभ त्रिभुवनी ॥५॥