2695.
करिता हरिकथा श्रवण । स्वेद रोमांच नये दारुण । रुका वेचिता प्राण । जाऊ पाहे ॥१॥
द्रव्यदारा लोभ अंतरी । हरिकथा वरी वरी । बीज अग्नीमाझारीं । विरुढें कैसे ॥२॥
टाळी लावूनिया जाण । दृढ घालिती आसन । अंतरी तो ध्यान । वल्लभेचें ॥३॥
धनलोभाचा वोणवा । तेथे जाळिलें जीवभावा । हरिकथेचा करी हेवा । लोकारुढी ॥४॥
धनलोभी आसक्तता । हरिकथा करी वृथा । तयासी तो परमार्थ तत्त्वता । न घडे जाणा ॥५॥
एकलीच कांता । नाश करी परमार्था । तेथे धनलोभ येता । अनर्थचि होय ॥६॥
एका जनार्दनी । काम क्रोध लोभ तिन्ही । द्रव्यदारा त्यजोनी । नित्य तो मुक्त ॥७॥