154.
ध्यानाची धारणा उन्मनीचे बीज । लक्षिता सहज नये हाता ॥१॥
ते हे कृष्णनाम सखे नंदघरी । गौळिया माझारी ब्रह्म खेळे ॥२॥
न दिसे पाहता शेषादिका गति । यशोदे श्रीपति बाळ झाला ॥३॥
गुंतले मायाजाळी अनंत रचने । तो चतुरानना खुणे न संपडे ॥४॥
नकळे हा निर्धारू तो देवकी वो देवी । शेखी तो अनुभवी भुलविला ॥५॥
निवृत्ति रचना कृष्णनामे सार । नंदाचे बिढार ब्रह्म झाले ॥६॥

अर्थ:
ध्यानाची धारणा व योग्यांच्या उन्मनी अवस्थेचे बीज जरी त्यांचे लक्ष असले तरी ते त्यांना सहज सापडत नाही.तेच परब्रह्म कृष्णनाम धारण करुन गौळ्यांबरोबर खेळत आहे. ज्यांची गती व त्याचे स्वरुप त्याच्या जवळ असणारे शेषादिक जाणु शकले नाहीत तोच यशोदेचा बाळ श्रीपती झाला आहे. ज्याने मायाधीन होऊन ह्या विश्वाची निर्मीती केली त्या ब्रह्मदेवाला हे त्याचे स्वरुप सापडले नाही. कारागृहात व बाहेर अनेक चमत्कार दाखवुन ही त्याचे स्वरुप देवकी व वसुदेवाला समजले नाही ते त्याला पाहुनच भुलले. निवृतीनाथ म्हणतात त्याच्यामुळे त्या नंदाचा सर्व परिवारच ब्रह्मरुप झाला त्या कृष्णनामाला मी सार म्हणुन वाङमयात रचले आहे.