1483.
येता जाता थोर कष्टलो गर्भवासी | पडिलो गा उपवासी प्रेमेंविण ॥१॥
बहुतांचा सेवक जालो काकुळती | न पाये विश्रांती तयाचेनी ॥२॥
ऐसे माझे मन शिणले नानापरी | घालीन आभारी संताचिया ॥३॥
वियोगे संतांच्या व्याकुळ चिंतातुर | हिंडे दारोदार दीनरूपे ॥४॥
परि कोणी संतांच्या न घालिती चरणी | तळमळी अनुदिनी अश्रांत सदा ॥५॥
माझे माझे म्हणोनि जया घाली मिठी | दिसे तेचि दिठी नाही होय ॥६॥
तया शोकानळे संतप्त भांबोळे गेले ते न मिळे कवाकाळी ॥७॥
न देखत ठायी देखावया धांवे | भ्रांती भुलले भावे नानामार्गी ॥८॥
तुझा स्वरूपानंदु नाही वोळखिला | जाली ते विठ्ठला हानि थोर ॥९॥
लोहाचा कवळु लागला परिसाते | पढिये सर्वांते होय जेवी ॥१०॥
नामा म्हणे तैसी भेटी संतचरणी | करूनि त्रिभुवनी होईन सरता ॥११॥