1482.
ज्याचिया रे मने देखियेले तुज | त्याची लोकलाज मावळली ॥१॥
नाही तया क्रिया नाही तया कर्म | नाही वर्णाश्रम सुखदुःख ॥२॥
नाही देह स्फूर्ति जाती कुळ भेद | अखंड आनंद ऐक्यतेचा ॥३॥
नामा म्हणे त्याचे चरणरज व्हावे | हेंचि भाग्य द्यावे केशिराजा ॥४॥