147.
द्वापारींची ठेव संपूर्ण पाहून । विनवी जोडून करा-लागी ॥१॥
रामरूप धरून मज बोळवावे । ते रूप राहावे ह्लदया-माजी ॥२॥
मनोरथ ऐकोनी श्रवणी । झाला चापपाणी तात्कालीक ॥३॥
पाहोनिया ध्यान करूनि नमन । निघाला तेथून वायुसुत ॥४॥
घेवोनिया आज्ञा सेतुबांधा गेला । ध्यानस्थ बैसला नामा ह्मणे ॥५॥