1100.
मुंग्यांचिये विवरी लागलीसे आग | पुढे आणि मागे जाले नाही ॥१॥
राही रुक्माई आणि सत्यभामा | ओवाळिती प्रेमा ज्ञानेश्वरा ॥२॥
उभारील्या गुढिया आणि तोरणे | छाया सुदर्शन धरियेले ॥३॥
नारा विठा गोंदा भेटला महादा | उभे जागोजागा राहिलेती ॥४॥
विसोबा खेचर चांगा वटेश्वर | केला नमस्कार अवघियांनी ॥५॥
गोरा कुंभार सांवता माळी | नामा तळमळी वत्सा ऐसे ॥६॥