589.
ऐकताची जीव जाला कासावीस| म्हणे जाले कैसे अकस्मात ॥१॥
आम्हा कपाळीचा भोग वोढवला| कांत तो निघाला सांडोनिया ॥२॥
कैची बाळे कोण कोणाची सांगाती| पाहाता हे भ्रांति वा उगीची ॥३॥
ठायीची हे काया जायाची जाईल| वाचलिया फोल पतिविण ॥४॥
पतिविण सुख काय या संसारीं| दुःख कल्पवरी भोगावे की ॥५॥
नामा म्हणे ऐसे चितोनिया मनीं| आली तत्क्षणी हरणापाशी ॥६॥