2169.
देव प्रसन्न जाला माग म्हणे वहिला । भक्त घरोघरी विचार पुसो गेला ॥१॥
भाव की भ्रांति आळस की भक्ती । विचारुनी व्यक्ति ठायी ठेवा ॥२॥
अरे हे गुह्मा गोप्य कुडे करु नये उघडे । तरी द्वारोद्वार पुसुं जाय वेडे ॥३॥
विलंब करिता पहा हो उदास जाला देवो । निवालिया खंती न घाली म्हणे घावो ॥४॥
शिकविले नायकती वरिलें ते करिती । आपुलेनि कर्मे आपण गुंतताती ॥५॥
एकाजनार्दनी शीतळ भाव । आळसाचें देव दुर्‍हाविला ॥६॥