136.
सकळिका तेव्हा देवे आश्वासिले । इंद्रे हे मांडिले विघ्न येथे ॥१॥
महेंद्राच रंक करीन क्षणांत । पाहे पुरुषार्थ दावीन मी ॥२॥
रक्षिणार यांसी आहे मी गोविंद । उतरीन मद तुझा आता ॥३॥
शरणागता मारी ऐसा कोण थोर । मशक पामर पाहू आता ॥४॥
यासाठी करीन सृष्टीचा उभारा । लागो नेदी वारा दु:खाचा मी ॥५॥
गोवर्धना तुम्ही चलारे सकळ । दावितो मी बळ इंद्रा आता ॥६॥
उचलिला गिरी प्रथम अंगुळी नामा म्हणे बळी बाप माझा ॥७॥