169.
ऐकी एकपणाचा घेउनिया त्रास ।
जाला नानाकार स्वरुपे बहुवस ।
म्हणोनि दुसरेंचि नाढळे वोयास ।
जयाततयामाजी याचाचि रहिवास वो ॥१॥
ऐसे निजात्मया जाणोनि गोविंदा ।
जीवे भावे अनुसरल्या प्रमदा ।
करिती सेवावृत्ति निशिदिनी सदा ।
हसती रुसती करिती विनोदा वो ॥२॥
सर्वसाक्षी सर्वही जाणता ।
सर्व करुनिया म्हणावे अकर्ता ।
जीवी जिवाचा हा आप्तचि सर्वथा ।
जेथे तेथे याची नित्य एकात्मता वो ॥३॥
नित्य अंगसंगे भोग त्यासि देति ।
दृष्टी अवलोकूनि गुण त्याचे गाती ।
नेऊनि एकांति वो निजगुज बोलती ।
करिती कामधाम परी त्याचिपासी वृत्ति वो ॥४॥
सासु सासुरिया भ्रतारासी चोरी ।
नणंदा जावा त्याही त्यजूनिया घरी ।
देती आलिंगन निजात्मया हरी ।
येथुनि म्हणती संसारा बोहरी वो ॥५॥
ऐशा निळा म्हणे झाल्या हरिरता ।
त्या त्या विराजती मुक्तिचिया माथा ।
नानासाधनांच्या लाजउनि चळथा ।
जाल्या असोनि संसारि नित्यमुक्ता वो ॥६॥