951.
चवळ्याची सांगेन मातु ।
चवाळे पांघुरे पंढरीनाथु ॥१॥
गोधने चारिता हरि पांघुरला ।
मज चवळ्याचा त्यागु पै दिधला ॥२॥
बापरखुमादेविवरू श्रीगुरूराणा ।
चवाळे पांघुरवी निरंजना गे माय ॥३॥

अर्थ :
या परमात्मबोधरूपी घोंगड्याची गोष्ट अशी आहे की, हे घोंगडे एक पांडुरूगरायच पांघरत असतो. भगवंताने हे घोंगडे गाई चारत असता पांघरले होते. मला मात्र प्रथमच त्याने हे चवाळे पांघरण्यास दिले. म्हणजे परमात्मबोध प्रथमच दिला. नंतर ते घोंगडे त्या श्रीकृष्णाने माझ्याकडून काढून घेतले. म्हणजे मला परमात्मबोध झाला आहे. अशा तऱ्हेचा माझ्या ठिकाणचा अभिमानही काढून टाकला. रखुमादेवीचे पती जे श्रीविठ्ठल तेच सद्गुरू असून त्यांने एकांतामध्ये मला हे बोधरूपी घोंगडे पांघरण्यास दिले. असे माऊली सांगतात.