950.
ब्रह्माचा गोंडा चहू पावला ।
मन पांघुरे उमप भावा ॥१॥
चौ हातांहून आगळे ।
द्विकारांहूनि वेगळे गे माये ॥२॥
बापरखुमादेविवरे सुभटे ।
मज चवाळे दिधले गोमटे गे माये ॥३॥

अर्थ :
या घोंगड्याला ब्रह्मज्ञानाचा गोंडा लावला असून तो चवथ्या पुरूषार्थाला कारण झाला. त्यामुळे अमर्यादित भावाने भटकणाऱ्या मनाला पांघरविले आहे. ते चार हाताहून अधिक आहे म्हणजे चतुर्भुज विष्णुहून वेगळे आहे. तसेच दोन हातांच्या मानवाहून ही वेगळे आहे. अशा तऱ्हेचे हे सुंदर घोंगडे रखुमादेवीचे पती जे श्रीविठ्ठल त्याने मला पांघरण्यास दिले. असे माऊली सांगतात.