112.
काम क्रोध वैरी लागले पाठी । पाडिलीसे तुटी तुमची माझी ॥१॥
आता लवकरी सोडवी दातारा । चुक वा वेरझारा जन्ममरण ॥२॥
बहु काकु लती येतो करूणाकरा । न दिसे दुजा थारा तुम्हांविण ॥३॥
चोखा म्हणे तू आमुची माऊली । कृपेची साऊली करी देवा ॥४॥