995.
नामा न राहे खेद करू | केशव ठेवी अभय करू | म्हणे तू दु:खिया होसी थोरू| ज्ञानदेवाकारणे ॥१॥
धन्य धन्य तुम्ही भक्त | नित्य विष्णुचरणी रत | पुण्यशील भागवत | ज्ञानदेव नामया ॥२॥
तुमचेनि जग हे क्रुतार्थ | कवित्वे तरेल हे सत्य | मायामोहो निरसे समस्त | नामस्मरणे तुमचेनी ॥३॥
धन्य ज्ञानदेव ज्ञानशीळ | ज्ञानदेवा ऐसा सुढाळ | मी न देखे भूमंडळ | सकळही पाहता ॥४॥
तू करिसी खेद त्याचा | तरी तो आत्मा माझा साचा | भाव सांडी सांडी द्वैताचा | निखळ स्वरूप पाहे पा ॥५॥
तुम्ही भक्त अवघे आवडते | तुमचेनि साजिरे पूर्णचित्ते | मज पंढरिये येणे आवडते | नाम गाताती ये प्रीती ॥६॥
पुंडलिक माझा भक्त सखा | परी प्रेमळ तुम्ही विशेषा | तुमचेनि सर्व दु:खा | हरणे मी हे जाणावे ॥७॥
नामा म्हणे ज्ञानदेवाचे | मज दरूषण होईल साचे | तरीच रंगणी मी नाचे | हरिकीर्तनी पंढरिये ॥८॥