982.
मग सकळ प्रेम पुतळे | बैसले माजी ब्रह्ममेळे | तेथे नामा वचन बोले | स्वामीप्रति ॥१॥
वोळले चैतन्य सतरावे | पूर्ण वोघ नामा विठ्ठलदेवे | पव्हे घालुनी ज्ञानदेवे | जग तारिले कीर्तने ॥२॥
नामा म्हणे स्वामी सर्वज्ञ | परि आमुचे मन निमग्न | चरणरजे पापभग्न | पवित्र जालो ॥३॥
तरी स्वामिराजा विनंति | परियेसी गा माझी पुढती | हे आळंकापुरी होती | कवणिये युगी ॥४॥
हे सांगिजे जी समर्था | कवण क्षेत्र कवण तीर्था | येथे क्षेत्रज्ञ हा सर्वथा | कवण धर्म असे ॥५॥
तू आत्माराम संपन्न | जुगा जुनाट नारायण | तुजप्रति हे वचन | न साहे माझे ॥६॥
कासवीचा तुषार गाढा | तैसा तुझा पवाडा | हे पुसणे कवणिया चाडा | ते तूंचि जाणसि ॥७॥
नामा उभा तिष्ठत प्रेमे | संत दाटले सप्रेमे | आपण ते ते अनुक्रमे | सांगतसे देव ॥८॥