983.
देवासी कळले गौप्यगुज | म्हणे रे नामया हेंचि चोज | तो निजभाव सहज | प्रगट सांगू आता ॥१॥
क्रुतयुगी क्षेत्र आदि | ज्ञानदेवा तेथे समाधि | देव सांगतसे शुद्धी | योगबुद्धी जुनाट ॥२॥
ऐके भक्तजनश्रेष्ठा | भूमिनामे वैकुंठपीठा |ते हे आळंकापुरी श्रेष्ठा | आदि वरिष्ठा पीठा आठरा ॥३॥
आणिक ऐकरे वचन | हे पंचक्रोशी पुरातन | यासी युगे सांगता संपन्न | चतुरानन जाणतसे ॥४॥
काहीएक किंचित सांगो | युगसंख्या मार्गात रिघो | तरी वैवस्वत हाचि मागो | पूर्ण वोळंगो यापासोनी ॥५॥
मनु सहस्त्र युगे संख्या | तै आळंकापुरी आदि लक्षा | कोटी याग असंख्या | सहस्त्र दक्ष येथे जाले ॥६॥
आदि क्षेत्र संख्यारहित | ऋषिमुनी तपती सप्त | आणि नारदमुनि असे जाणत | हेचि पुरी पुरातन ॥७॥
नामा म्हणे कैसे दिधले | हे ज्ञानासी सिध्द लाधले |हेचि आम्हासी जोडले |पूर्ण लाधले पीयूष ॥८॥