झाली जगाचिये सीमा ।
232.
झाली जगाचिये सीमा । वस्तुभाव येर व्योमा ॥1॥
पहा हो अधिकारी । नको असोनी भिकारी ॥2॥
पट तंतूंचा घडला । घट मृत्तिकेचा झाला ॥3॥
पहा श्वानसमची पंडित । जनी म्हणे एकचि मात ॥4॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →