3147.
जगाची ती रहाटी । जैशी अंधाहातीं दिली काठी । चिखलाची पाउती । काय मार्ग दिसे ॥१॥
तैसे भुलोनिया जन । गेले म्हणती माझे जाण । बा कवणाचें कवण । कामा न ये शेवटी ॥२॥
चालतो पाहतो ऐकतो कानी । दुजियाचे गुणदोश मनी । नका आणू चुकवा पतनी । पुढील पेणे अंतरू नका ॥३॥
हेंचि बोधाचे लक्षण । धरा हृदयी याची खुण । शरण एका जनार्दन । वारंवार विनवितसे ॥४॥