1949.
न फिटे है ओझे मायेचा गुंडाळा | एका तू गोपाळा शरण जाई ॥१॥
तुटेल बिरडे सुटेल हा मोह | केशवीच भाव असो देणे ॥२॥
कंचे हे क्लेश उदासीन वाया | भजन यादवराया हेंचि सत्य ॥३॥
नामा म्हणे सुफळ भजनाचे करी | सर्वांभूती हरि भजन भावो ॥४॥