सर्वांघटी वसे तो आम्
182.
सर्वांघटी वसे तो आम्हा प्रकाशे । प्रत्यक्ष आम्हा दिसे गुरुकृपा ॥१॥
विराले ते ध्येय ध्यान गेले मनी । मनाची उन्मनि एक जाली ॥२॥
ठेला अहंभाव सर्व दिसे देव । निःसंदेह भाव नाही आम्हा ॥३॥
निवृत्ति साधन गयनिप्रसादे । सर्व हा गोविन्द सांगतुसे ॥४॥
अर्थ:
सर्व शरिरात तो परमात्मा एकत्वाने प्रकाश किंवा चैतन्य रुपाने वसत आहे पण तो फक्त गुरुकृने पाहता येतो. ध्येय ध्याता ध्यान ह्या त्रिपुटीचा निरास त्यानी केल्याने मन उन्मनाची एकच अवस्था झाली किंवा अवस्था लागली. त्या बोधाने अहंभाव गेल्याने सर्वत्र तो परमात्मा पाहता आल्याने माझ्या भावही निसंदेह पणे राहिला नाही.निवृतिनाथ म्हणतात, गहिनीनाथानी नामाचे साधन सांगितल्यामुळे सर्वच त्या गोविदांची स्वरुप आहेत ह्याचे भान झाले.
