466.
भाव धरुनी शरण येती । तया मोक्ष सायुज्यप्रांप्ती । ऐसी वेद आणि श्रुती । गर्जतसे सादर ॥१॥
म्हणोनी न करा आळस । सुखे जा रे पंढरीस । प्रेम कीर्तनाचा रस । सुखें आदरे सेविजे ॥२॥
पाहता नीरा भीवरा दृष्टी । स्नाने वास त्या वैकुंठीं । पुर्वजही कोटी । उद्धरती सर्वथा ॥३॥
एका जनार्दनी सांगे । भाक दिधली पांडुरंगे । धन्य संचित जे भाग्य । तेंचि योग्य अधिकारी ॥४॥