116.
आपुला तो एक देव करुनि घ्यावा । तेणेंवीण जीवा सुख नव्हे ॥१॥
येर ती माईके दु:खाची जनिती । नाही आदि अंती अवसानी ॥२॥
अविनाश करी आपुलिया ऐसे । लावी मना पिसे गोविंदाचे ॥३॥
तुका म्हणे एका मरणेंचि सरे । उत्तमचि उरे कीर्ति मागे ॥४॥