920.
तीर्थयात्रेप्रति बोळविला नामा | आले निजधाम देवरावो ॥१॥
चरण प्रक्षाळाया रुक्मादेवी आली | श्रीमुख न्याहाळी भरोनी दृष्टी ॥२॥
तै निडारले नयन स्वेदे भिजले वदन | हृदय जाले पूर्ण करुणारसे ॥३॥
बाप कृपेचा सागरु सुखाचा सुखतरु | आर्त लोभापरु दीनालागी ॥४॥
चरणी ठेवुनी माथा पुसे जगन्माता | आजी का अवस्था विपरीत देखो ॥५॥
म्हणे वाटते जडभारी नाम्याच्या वियोगे | दाटले उद्वेगे चित्त माझे ॥६॥
कवण्या सुखे स्थिर न राहे माझे मन | कै डोळा देखेन प्राण माझा ॥७॥
इष्टमित्र बंधु मायबाप सखा | ही नामे मज देखा ठेविली तेणे ॥८॥
तो कैसा मजवीण राखिल आपुला प्राण | हे चिंता दारुण वाटे मज ॥९॥
तव ती महामाया म्हणे जी यादव राया | झणी तुमच्या नामया दिठी लागे ॥१०॥
शोक मोह दुःख क्षणामाजी जाळी | ते जीवन त्याजवळी नाम तुमचे ॥११॥