2823.
सम आणि विषम ही तो काळाची फळे । भोगिल्याविण बळे न सुटती कधी ॥१॥
वाउगी कल्पना वाउगी कल्पना । वागविती मना परम मूर्ख ॥२॥
उसनें आणि ताना जीवा वाटे गोड । देतों ते लिगाड होय मग ॥३॥
एका जनार्दनी हाही अनुभव । सुखदुःखा ठाव याचपरी ॥४॥