2957.
भक्ति नाही नामी तो चांडाळ पतीत । तोचि जाणावा कुश्चित नष्ट येथे ॥१॥
प्रपंचकर्दमी बुडोनियां ठेले । संताविण उगले फजीत होती ॥२॥
पुत्र मित्र कांता मानुनी भरंवसा । याचा मोह खासा जन्मवरी ॥३॥
एका जनार्दनी अंतीं आहे कोण । न कळे संताविण निश्चयेंसी ॥४॥