2209.
स्तवीनसे वाचे जोडोनिया कर । वेदा अगोचर ऐसे कांही ॥१॥
धन्य धन्य आता उद्धरलो स्वभावे । माझे मज ठावे झाले निज ॥२॥
विश्वाच्या विसांव्या जिवाचिया जिवा । देवाचिया देवा दिनानाथा ॥३॥
सूंचि सर्वा आदिमायची अवधी । तुजविण कधी दुजे नाही ॥४॥
एक तू अनेक अनेकी तू एक । येणेही सांशंक बोलवेना ॥५॥
दातृत्वाची आदी कल्याणाची निधी । चित्तमन बुद्धि सर्व तूंची ॥६॥
तुझीये कृपेने गेले भावाभाव । आणिक मागावे ऐसे नाही ॥७॥
कधींही कोणता चळेना ढळेना । माते ऐशा स्थाना बैसवावे ॥८॥
नामा म्हणे ऐसी करीत प्रार्थना । घाली लोटांगणा पायांवरी ॥९॥