87.
दाते बहुत असती परि न देती साचार । मागत्‍याची आशा बहु तेणे न घडे विचार ।
सम देणे सम घेणे या नाही प्रकार । लाजिरवाणे जिणे दोघांचे धर्म अवघा असार ॥१॥
तैसा नोहे दाता माझा जनार्दन उदार । तुष्‍टला माझया देही दिधले अक्षय अपार ।
न सरेचि कल्‍पांती माप लागले निर्धार । मागतेंपण हारपले दैन्‍य गेले साचार ॥२॥
देऊनी अक्षय दान पदा बैसविला अढळ । मायामोह तृष्‍णा हाचि चुकविला कोल्‍हाळ ।
एका जनार्दनी एकपणे निर्मळ । शरण एका जनार्दनी कायावाचा अढळ ॥३॥