2790.
तू नायकसी कवणाचें । बोलता नये बहु वाचे । तुझे तुज हिताचें । वर्म आम्ही सांगूं ॥१॥
होई सावध झडकरी । नको पडुं आणिके भरीं । वायांची धांवसी दिशाभरी । श्रमू निर्धारी तुजची ॥२॥
ब्रह्मज्ञानाची भरोवरी । वाउगी न करी निर्धारी । कर्म अकर्म आधी सारी । मग निर्धारी सुख पावे ॥३॥
जेणे तुष्टे जनार्दन । हेंचि करी पा साधन । शरण एका जनार्दन । वाउगा शीण न करी ॥४॥