1492.
तुझिया संतांची अंगसंगति | ते शिणलिया विश्रांति संसारिया ॥१॥
श्रवण कीर्तन ध्यान घडे अनायासे भेदभ्रम नासे तेचि क्षणी ॥२॥
ऐसे भाग्य मज देसी कवणे काळी | होईन पायधुळी वैष्णवांची ॥३॥
वदनी तुझे नाम वसे निरंतर राखीन त्याचे द्वार थोर आशा ॥४॥
येता जाता मज करिती सावधान | वदनी कृष्ण कृष्ण म्हणविती ॥५॥
कामधेनु घरी असे प्रसवली | ते विकावया नेली दैवहते ॥६॥
पंथी पडिला पाया लागे चिंतामणी | पाषाण म्हणऊनि उपेक्षिला ॥७॥
तैसी परी मज जाहली अधमा | चुकलो तुझ्या वर्मा केशिराजा ॥८॥
नामा म्हणे थोर खंती वाटे जीवा कृपा करूनि ठेवा कर माथा ॥९॥