1946.
मुषक हव्यासे चालुनि भूमीते | मांजर तयाते टपतसे ॥१॥
तैसा तुज काळ टपत वेळोवेळा | वेगी त्या गोपाळा शरण जाई ॥२॥
भानुचेनि मापे आयुष्य जे चले | वोसरे अवचिता डोळे कांही झांकी ॥३॥
नामा म्हणे कांरे निश्चिती हे मूढा | हरिनाम गोडा सेबीस ना ॥४॥