3776.
गोपाळ ३७७६

माझे वासनेची दृढ जाली । आंतविषयाची गुळपोळी । आम्हा निजवूनि बोधांचेपाळी ।ते त्वांगट केलीरेवनमाळी ॥१॥ कान्होबासांडी पा आपुली खोडी । तुझे स्वरूपी आमचीगोडी ॥धृ.॥ माझ्या अवघ्या अकरा गाई । त्या बाठेविल्या तुझ्या पायी । आम्हा निजवुनी निज वस्तुठायीं । त्याचे दुभतें त्वा केले काई रे ॥२॥ जीवाबैसती माझी चौघडी । नेली चोरून लिंगदेहघोंगडी । केली सबाह्य उघडीं । तुझ्या संगतीची कोणगोडी रे ॥३॥ माझा सुंदर सुरस वेणु । त्याचा नादत्वां नेलांचोरूनु । गुणी नि:शब्द केलासे गुणु । सखीवाचा नेली खुंटुनु रे ॥४॥ वेधी बांधले आमुचे मन । त्वांचोरीले जीवचैतन्य । एका पावलाजनार्दन । तेणेंखेळेमेळे समाधान रे ॥५॥