281.
नीचाचे संगती देवा विटाळला । पाणीये प्रक्षाळोनि सोवळा केला ॥१॥
मुळींच सोवळा कोठे तो वोंवळा । पाहता पाहाणे डोळा जयापरी ॥२॥
सोवळ्यांचे ठाई सोवंळा आहे । वोवळ्या ठाई वोंवळा का न राहे ॥३॥
चोखा म्हणे देव दोन्हींचा वेगळा । तोचि म्या देखिला दृष्टीभरी ॥४॥