17.
नाही मज आशा आणिक कोणाची । स्तुति मानवाची करूनी काय ॥१॥
काय हे देतील नाशिवंत सारे । यांचे या विचारो यांसी न पुरे ॥२॥
ऐसे ज्याचे देणे कल्पांती न सरे । तेंचि एक बरे आम्हांलागी ॥३॥
जो भक्तांचा विसावा वैकुंठनिवासी । तो पंढरीसी उभा विटे ॥४॥
निर्मळा म्हणे सुखाचा सागरलावण्य आगर रूप ज्याचे ।५॥