2189.
घरा येता बाळ देखिले मातेने । दाटली दु:खाने बोलवेना ॥१॥
आक्रंदोनि पुढे मोकळोनि धाये । नेणो कैसे काय झाले यासी ॥२॥
घालोनिया कव घेता कडेवरी । दोन्ही नेत्र करी पुसीतसे ॥३॥
काय झाले बाळा सांग बा वृत्तांत । बा कोण तूंते पाहो नेणे ॥४॥
नामा म्हणे असो प्रेमा तो अपार । पुढील विचार बोलीजेला ॥५॥