402.
मूळ डाळ बीजी अवघे शाखा पल्लव ।
फळी पुष्पी विस्तारला परि तेचि सर्व ॥१॥
तैसा एक बीजरुप विटेवरी उभा ।
विश्वाकारे प्रगटला व्यापूनिया नभा ॥२॥
सर्वहि होऊनि देवो देवी आपणाचि सकळ ।
भूत व्यक्ति नाना वर्ण सूक्ष्म स्थूळ ॥३॥
निळा म्हणे एकाविण नाही दुसरे ।
एकी एकपणही नुरे सेवटिले मरे ॥४॥