261.
चाल सखिये वेगु करी वहिला | दिन सरला काळ थोडा उरला ॥१॥
आवडी घेऊ गे हरिसुख धनीचे | आर्त पुरोनी जे उरलेसे मनीचे ॥२॥
कृष्णमुख पाहे दृष्टी भरोनी | चित्त सांडी कृरवंडी करोनी ॥३॥
झणी विसरसी हे खूण निश्‍ती | मग अंतरले सवसुख पुढती ॥४॥
हाचि निर्धार करूनिया मानसी | आंत बाहेरी हरिरुप देखसी ॥५॥
नामया स्वामी राजीवलोचनु | रमारमणु तो जीवींचा जीवनु ॥६॥