394.
जगी पेठा जाण असती अनेगा|अति सुरंगा वाखाणिती ॥ १ ।।
जंव तू न देखसी पेठ द्वारकेची|श्रीरंगरायाची राजधानी ॥२॥
द्वारकेची पेठ तेथे स्वरूप चोखट|बरवी बरवंट शोभत असे ॥३॥
तैसेचि पंढरीचे सोपे बहु ठाण|संत सुलक्षण जाणताती ।।४ ।।
तयाचे दर्शने लाभ कोटी गुणे जाला |भवसिंधु आटला हेळामात्रे ।|५।।
ऐसी पेठ निर्मिली देवे ही पंढरी|पुंडलीक द्वारी उभा असे ॥६॥
या पेठेचा शेट्या पुंडलीक भक्त|नामा शरणागत केशवासी ।।७॥