3670.
येवोनी जवळीं कुर्वाळिलें वदन । चालिले स्फ़ुंदन सदगदित ॥१॥ सांवता म्हणे नाम्या का रे रडतोसी । काय जाहले तुजसी सांग मज ॥२॥ नामा म्हणे देव पळोनिया आले । येथे गुप्त जाहले न कळे कांही ॥३॥ एका जनार्दनी करितसे खेद । का हो तो गोविंद दुरी गेला ॥४॥