484.
अणिमादि सिद्धि जयाचिया दासी । उणे तयापासी काय आहे ॥१॥
आणिकाचे द्वारी सांडोवा पै होसी । धिग्‍ धिग्‍ न लाजसी असे जना ॥२॥
सुलभ सोपारा सेवा माझा स्वामी । म्ह-णता जोडे नामी एक वाचे ॥३॥
अजामेळ वैकुंठा एक नेला नामे । मणिका विमाने स्वये नेली ॥४॥
ऐसा हा कृपाळु आसनी शयनी । न विसंबावा मनी भाग्यवंती ॥५॥
जटायु पक्षियाचे स्वये झाला लेंकरू । त्याचा क्रियापारु केला रामे ॥६॥
शबरीची फळे उच्छि ष्टेंही खाय । ना विसरती पाय कैसे प्राणी ॥७॥
शाहाणिया द्वार-पाळ ह्मणता लाज थोरी । जरी झाला भिकारी न पाहे ॥८॥
तो बळीचा द्वारपाळु सारथी पार्थाचा । तो गोसावी आमुचा देवराणा ॥९॥
गर्भवास तया न होती रे जना । म्हणोनि लोक भजना प्रवर्तले ॥१०॥
अंबऋषिराया सांपडले सायास । साहिला गर्भवास सकळ देवे ॥११॥
उच्छिष्ट होंचि खाता प्रायश्चित्त असे । तो गोपाळाचे कैसे खाय हरी ॥१२॥
त्या सुखा सुरवर जन्म इच्छिताती । म्या अ सा लक्ष्मीपति का न सेवावा ॥१३॥
म्हणोनि सोइरा आन दुजा नाही । गुरुपिता पाही हाचि बंधु ॥१४॥
सज्जन सांगती अनेक नाही आह्मा । कीर्ति वर्णी नामा होऊनि भाट ॥१५॥