387.
परेचे शिखरावरी वस्ती माझी झाली ।
समरसे विराली मज माझी ॥१॥
आत्मदशे योगी लक्ष लाविती देही ।
ब्रह्मरंध्र पाही सत्पद ते ॥२॥
अणुरेणु शून्य गगना तेजे दिसे ।
निरंतर वसे निरंतर ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे वृत्ति सहस्रदळी लावा ।
मसुरामात्र बरवा ध्यायी जाई ॥४॥

अर्थ :
योगाभ्यास करीत असता परावाणीच्या शिखरावर बसलो व मी त्या ब्रह्मस्वरूपासी समरस झाल्यामुळे ती परावाणीही माझ्यामध्ये विरुन गेली. आत्मदशा प्राप्त व्हावी म्हणून ब्रह्मरंध्राच्या ठिकाणी असलेल्या 'सत्' स्वरुपाकडे लक्ष लाऊन योगी लोक ध्यान करतात. त्यांना या ध्यानामुळे अणुपेक्षाही अणु व आकाशाहूनही मोठी अशी तेजस्वी वस्तु दिसते. व तदाकार वृत्ति सतत असते. ब्रह्मरंधात असणाऱ्या सहस्रदव्यतील 'सार' सत्पदाकडे आपली वृत्ति लावून मसुराकार असलेल्या ध्येयाचे ध्यान करा असे माऊली ज्ञानदेव सांगतात.