348.
धन्य त्रिभुवनी वंद्य पतिव्रता ।
जे आपुल्या निजहिता प्रवर्तली ॥१॥
ऐसियेची भेटी होताचि लवकरी ।
पापाची बोहरी होय तेणे ॥२॥
आपुला स्वपती जिने वोळखिला चित्ती ।
धन्य त्रिजगती त्रिभुवनी ॥३॥
श्रवणी तोचि ऐके मननी तोचि देखे ।
निजध्यासे सुख घेत असे ॥४॥
अणुमात्र वृत्ति नव्हे तिची भिन्न ।
सदा समाधान स्वामिसुखे ॥५॥
दृश्य या त्रिमिरा सारोनिया मागे ।
सदा उभी संगे स्वामीसेजी ॥६॥
स्वामीचे बोलणे खुणाचि जाणणे ।
मौनेचि करणे विहित धर्म ॥७॥
बोलता मौन्य अकारणा शून्य ।
गुण ना निर्गुण वर्ततसे ॥८॥
जे अद्वैतानिराळे ब्रह्मांडावेगळे ।
ते सुखसोहळे भोगीतसे ॥९॥
जीवनाचे जीवन असंगी समाधान ।
त्रिपुटी-विलक्षण नांदतसे ॥१०॥
ज्ञेय-ज्ञप्तिज्ञान राहिले संपोन ।
निजानंदघन होउनी ठेले ॥११॥
होउनी ठेली वृत्ति अवघी पारूषली ।
तेथे कोण बोली बोलू आता ॥१२॥
ऐसी स्थिति जया स्त्री अथवा पुरूष ।
धन्य तेचि देखा पतिव्रता ॥१३॥
बहेणि म्हणे धन्य तेचि जन्मा आली ।
कीर्ती विस्तारली त्रिभुवनी ॥१४॥