191.
जयाचिये आवडी संसार त्याजिला । तेणे का अबोला धरिला गे माये ।
पाया दिली मिठी घातली जीवे गांठी । साऊमा नये जगजेठी उभा ठेला गे माये ॥१॥
भेटवा वो त्यासी चरण झाडीन केशी । सगुण रूपासी मी वो भाळलीये ॥धृ॥
क्षेमालागी जीव उतावेळ माझा । उचलोनि चारी भुजा देईन क्षेम ।
कोण्या गुंणे का वो रुसला गोवळू । सुखाचा चावळू मजसी न करी गे माये ॥३॥
ऐसे अवस्थेचे पिसे लावियेले कैसे । चित्त नेले आपणिया सरिसे गे माये ।
बापखुमादेविवरे लावियले पिसे । करूनि ठेविले आपणिया ऐसे गे माये ॥४॥