सुकृताचा होता सांठा
306.
सुकृताचा होता सांठा ।
भूवैकुंठा ते आले ॥१॥
सन्मुख देव भेटे तया ।
लागती पाया भाग्याचे ॥२॥
न्याहाळिती दृष्टि मुख ।
कैवल्यसुख तुच्छ पुढे ॥३॥
निळा म्हणे ब्रम्हानंदा ।
झाले तत्पदा अधिकारी ॥४॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →