311.
येता देखोनिया बाळ । ऋषि धावला तात्काळ ॥1॥
कडे घेऊनि तयाला । ऋषि आश्रमासी आला ॥2॥
तुझे मायबापी प्रेम । होय पाहोनी आराम ॥3॥
सुखे करुनी भोजन । सुवासित उदकपान ॥4॥
करुनी क्रमियेले पंथा । तिही सांगितली वार्ता ॥5॥
बाळ येतसे मागून । त्याचा परामर्ष करणे ॥6॥
म्हणोनी सारिले विंदान । पुढे वाढिले दिव्यान्न ॥7॥
रडे मोकलुनी धाय । येथे कल्पांती न राहे ॥8॥
पुढे लागला पंथासी । ऋषि तटस्थ मानसी ॥9॥
वदनी बोट घाली वोजा । ऋषि करीतसे चोजा ॥10॥
ऐसे सत्त्वादिकांपुढे । तप खद्योत बापुडे ॥11॥
काय करणे ऐशियांसी । व्यर्थ मुकलो तपासी ॥12॥
मार्गी तिघें एक झाली । दासी जनी आनंदली ॥13॥